Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ν' αγαπώ τον εαυτό μου και να τον μισώ ταυτόχρονα... Έμαθα να κλαίω χωρίς ντροπή και να γελάω με την ψυχή μου... Έμαθα να μη μετανιώνω γι' αυτά που αισθάνθηκα και να μην κοιτάω πίσω γιατί έχανα το δρόμο μπροστά μου... Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ποια είμαι πραγματικά... Ο εαυτός μου ο χειρότερος εχθρός μου και ο φύλακας άγγελος μου...
Δεν είναι τόσο πεζή η καθημερινότητα, όσο την παριστάνουν μερικοί... Φτάνει μια λεπτομέρεια για να μετατραπεί σε γιορτή... Ένα λουλούδι στο κομοδίνο, ένα κερί στο τραπέζι, ένα χαμόγελο πλατύ... Δε φταίει η καθημερινότητα...
Η φαντασία φταίει που δεν την κάνει παρέα.....
ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Those who dream by day are cognizant of many things which escape those who dream only by night - Edgar Allan Poe

Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Μαύρα Μεσάνυκτα

Μια φωνή ακούστηκε στο βάθος...
Εκεί,
στο τέλος του κόσμου.

Το τελευταίο φως
σ' ένα σύμπαν που επικρατεί μονάχα σκοτάδι.
Εκεί που τα χρώματα σβήνουν,
κι έτσι, μουντά,
δεν θέλει να τα βλέπει κανένας.
Οι ήχοι σιώπησαν ξαφνικά
κι αντιλαλεί παντού η μουσική της σιγής.


Χρόνια χαμένα
κι όσα δεν έζησες
σε αντικρίζουν περιπαικτικά πριν εξαφανιστούν·
δεν θα γυρίσουν ξανά.

Διωγμένοι, κατατρεγμένοι,
από κάθε Παράδεισο,
από κάθε ευτυχία,
άνθρωποι μόνοι.


Νόμιζα ήταν η Κολαση.
Τελικά ήταν μονάχα το Καθαρτήριο...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου