Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ν' αγαπώ τον εαυτό μου και να τον μισώ ταυτόχρονα... Έμαθα να κλαίω χωρίς ντροπή και να γελάω με την ψυχή μου... Έμαθα να μη μετανιώνω γι' αυτά που αισθάνθηκα και να μην κοιτάω πίσω γιατί έχανα το δρόμο μπροστά μου... Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ποια είμαι πραγματικά... Ο εαυτός μου ο χειρότερος εχθρός μου και ο φύλακας άγγελος μου...
Δεν είναι τόσο πεζή η καθημερινότητα, όσο την παριστάνουν μερικοί... Φτάνει μια λεπτομέρεια για να μετατραπεί σε γιορτή... Ένα λουλούδι στο κομοδίνο, ένα κερί στο τραπέζι, ένα χαμόγελο πλατύ... Δε φταίει η καθημερινότητα...
Η φαντασία φταίει που δεν την κάνει παρέα.....
ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Those who dream by day are cognizant of many things which escape those who dream only by night - Edgar Allan Poe

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2013

Ποίημα δίχως ρίμα


Ποίημα δίχως ρίμα

Μια φορά κι ένα καιρό
εκείνη ανάσαινε μόνο γι' αυτόν
μ' αυτός δεν το ήξερε.

Εκείνη τη σπάνια φορά
η αγάπη της έδινε φτερά
κι εκείνος της τα 'κοβε.

Κι αν γελούσε, ήταν γι' αυτόν
Κι αν πονούσε,πάλι γι' αυτόν
κι ας το 'ξερε μόνο εκείνη.

Κι αν ξαφνικά η καρδιά της αποκτούσε μιλιά
θα φώναζε δυνατά πως αυτόν αγαπά
αλλά εκείνος δεν θ' άκουγε.

Η δική τους αγάπη, ένα ποίημα δίχως ρίμα
τραχύ μέσα στην ομορφιά του
ρομαντικό, όχι μελωδικό.

Δίχως μέτρο.
Δίχως ρυθμό.
Αντίθετο στους κανόνες.

Ένα ποίημα σαν την αγάπη που δεν έχει φόρμα, όρια και συγκεκριμένη μορφή
μια αγάπη που φτιάχτηκε μόνο για 'κεινον κι αυτή.

Μη μετράς συλλαβές.
Μη ζητάς φυλακές.
Μέτρα χτύπους καρδιάς.

Βρες ομορφιά στην ασχήμια.
Βρες της αλήθειας τη γύμνια.
Κι ας μην το ξέρει κανείς..