Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ν' αγαπώ τον εαυτό μου και να τον μισώ ταυτόχρονα... Έμαθα να κλαίω χωρίς ντροπή και να γελάω με την ψυχή μου... Έμαθα να μη μετανιώνω γι' αυτά που αισθάνθηκα και να μην κοιτάω πίσω γιατί έχανα το δρόμο μπροστά μου... Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ποια είμαι πραγματικά... Ο εαυτός μου ο χειρότερος εχθρός μου και ο φύλακας άγγελος μου...
Δεν είναι τόσο πεζή η καθημερινότητα, όσο την παριστάνουν μερικοί... Φτάνει μια λεπτομέρεια για να μετατραπεί σε γιορτή... Ένα λουλούδι στο κομοδίνο, ένα κερί στο τραπέζι, ένα χαμόγελο πλατύ... Δε φταίει η καθημερινότητα...
Η φαντασία φταίει που δεν την κάνει παρέα.....
ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Those who dream by day are cognizant of many things which escape those who dream only by night - Edgar Allan Poe

Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Ετοιμοθάνατες νότες

Μαύρο νυφικό
και γκρίζο πέπλο.
Άλλος ένας έρωτας που έσβησε νωρίς.
Μουντά πορτραίτα νεκρής φύσης
στολίζουν το έρημο δωμάτιο.
Μόνη παρουσία οι παράταιρες νότες·
χορδές μιας ετοιμοθάνατης κιθάρας.
Το κύκνειο άσμα της έμελλε να είναι
η αυλαία.
Το ρέκβιεμ απατηλών ονείρων,
του ανυπεράσπιστου έρωτα,
αντηχεί παντού.
Στο αυλακωμένο ξύλο
στα ραγισμένα πλακάκια
στα σκορπισμένα κίτρινα φύλλα.
Ερήμωσε η πλάση μαζί με τις καρδιές·
το μοιρολόι του απελπισμένου έρωτα δεν ακούγεται πια...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου