Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ν' αγαπώ τον εαυτό μου και να τον μισώ ταυτόχρονα... Έμαθα να κλαίω χωρίς ντροπή και να γελάω με την ψυχή μου... Έμαθα να μη μετανιώνω γι' αυτά που αισθάνθηκα και να μην κοιτάω πίσω γιατί έχανα το δρόμο μπροστά μου... Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ποια είμαι πραγματικά... Ο εαυτός μου ο χειρότερος εχθρός μου και ο φύλακας άγγελος μου...
Δεν είναι τόσο πεζή η καθημερινότητα, όσο την παριστάνουν μερικοί... Φτάνει μια λεπτομέρεια για να μετατραπεί σε γιορτή... Ένα λουλούδι στο κομοδίνο, ένα κερί στο τραπέζι, ένα χαμόγελο πλατύ... Δε φταίει η καθημερινότητα...
Η φαντασία φταίει που δεν την κάνει παρέα.....
ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Those who dream by day are cognizant of many things which escape those who dream only by night - Edgar Allan Poe

Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014

Σκοτεινός Παράδεισος

Ο έρωτας και ο θάνατος
έγιναν ένα.
Η τρυφερή στιγμή χάθηκε·
για πάντα.
Ποτέ ξανά.
Κανείς.
Τίποτα δεν θα 'ταν ίδιο.
Το τέλος εκεί·
κοιτώντας επίμονα.
Το σκοτάδι καραδοκεί·
μετρώντας θύματα.
Ο Σκοτεινός Παράδεισος δεν έχει χώρο για δυο.
Εσύ, εσύ, εσύ.
Άλλος κανείς.
Ψέμα και αλήθεια
έγιναν ένα.
Τίποτα δεν έχει μείνει.
Κανείς δεν σε περιμένει πια.
Τώρα ή ποτέ...


*Ο μικρός κρότος έσκισε την υπέροχη σιγή στα δύο
και τα νυκτόβια πουλιά -μόνοι μάρτυρες του κακού-
σκορπίστηκαν άτακτα στον ουρανό. 
Τίποτε δεν ήταν ίδιο πια...*

9 σχόλια:

  1. Αφιερωμένο σε όσους δεν τέλεσαν το απονενοημένο διάβημα, όσους κατάλαβαν ότι το νόημα είναι να κατακτήσεις τη ζωή, όσους κατάλαβαν ότι δεν έχουν θέση στο Σκοτεινό Παράδεισο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Τίποτα δεν έχει μείνει.
    Κανείς δεν σε περιμένει πια.
    Τώρα ή ποτέ..."
    Υπέροχο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Α καλα! Εισαι κι εσυ σε σουπερ καλη διαθεση! Τι στο καλο αυτη η Πανσεληνος μας εκανε ανω κατω! Η εμεις τα καναμε θαλασσα;
    Παντως, εγω σε καθε περιπτωση, οσο κι αν αγαπω το χαρτι, τους ανθρωπους θα διαλεγα κοντα μου την υστατη στιγμη! Χωρις δευτερη σκεψη!
    Χαλια ειμαι αποψε...
    Φιλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γενικώς δεν περνάω και την καλύτερη φάση της ζωής μου και πάντα η Πανσέληνος ξυπνάει σκοτεινά συγγραφικά συναισθήματα...και συλλογισμούς για τον κόσμο γύρω μου, που βαδίζουν στα όρια της τραγωδίας...

      Διαγραφή
  4. Δύσκολες μέρες... Από όσο βλέπω και από την πεταλούδα από πάνω, κάτι δεν πάει καλά στον κόσμο!
    Το αγάπησα όπως όλα τα ποιήματά σου! Και αυτό το σπαρακτικό "εσύ, εσύ, εσύ" πόσα πολλά λέει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ γλυκιά μου...όντως, βλέπω ότι το σκοτάδι έχει αγγίξει ακόμη περισσότερο κόσμο τώρα τελευταία...

      Διαγραφή
  5. Δεν ξερω αν φταιει η πανσεληνος, οπως λενε απο πανω, ξερω πως ολοι λιγο πολυ ειμαστε στο ιδιο πεσμενο mood. το ποιημα σου οπως ολα αλλωστε μ'αρεσει πολυ :') Ελατε ομως να ζωηρεψουμε λιγο, σκορπιστε το χαμογελο γυρω σας και θα ανταμοιφθειτε :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι όμως, οι άνθρωποι με τα πιο λαμπρά χαμόγελα είναι οι ίδιοι που έχουν τις πιο σκοτεινές σκέψεις τα βράδια...

      Διαγραφή