Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ν' αγαπώ τον εαυτό μου και να τον μισώ ταυτόχρονα... Έμαθα να κλαίω χωρίς ντροπή και να γελάω με την ψυχή μου... Έμαθα να μη μετανιώνω γι' αυτά που αισθάνθηκα και να μην κοιτάω πίσω γιατί έχανα το δρόμο μπροστά μου... Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ποια είμαι πραγματικά... Ο εαυτός μου ο χειρότερος εχθρός μου και ο φύλακας άγγελος μου...
Δεν είναι τόσο πεζή η καθημερινότητα, όσο την παριστάνουν μερικοί... Φτάνει μια λεπτομέρεια για να μετατραπεί σε γιορτή... Ένα λουλούδι στο κομοδίνο, ένα κερί στο τραπέζι, ένα χαμόγελο πλατύ... Δε φταίει η καθημερινότητα...
Η φαντασία φταίει που δεν την κάνει παρέα.....
ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Those who dream by day are cognizant of many things which escape those who dream only by night - Edgar Allan Poe

Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΝΥΚΤΟΣ

14 Ιουνίου 2014
Ώρα 23:12

Μια ακόμη βαρετή ημέρα πλησίαζε στο τέλος της...
Ενώ καθόμουν μόνη, προσπαθώντας να σκοτώσω την τελευταία ώρα μέχρι την πολυπόθητη αναχώρησή μου απ' τη δουλειά, αποφάσισα να γεμίσω τη σιγή του άδειου γραφείου με τις μουσικές περιπέτειες της Lana Del Rey. Κι όπως έπαιζε αργά, απαλά, ίσως μελαγχολικά, το Blue Jeans άθελα μου συλλογίστηκα πως αν ποτέ ερωτευόμουν κάποιον με την πρώτη ματιά, μια αόρατη ορχήστρα θα εκτελούσε αυτό το τραγούδι μέσα στο μυαλό μου.
Τότε σήκωσα το βλέμμα. Εμπρός μπροστά μου, πάνω από τα φυτά που κοσμούσαν το σιδερένιο φράχτη, διαγραφόταν ολόγιομο το φεγγάρι. Και καθώς η ολόχρυση πανσέληνος -τόσο κοντά μα τόσο μακριά- έλουσε με το φως της τα μάτια μου, ενώ η μουσική εκείνη υπόκρουση του κεραυνοβόλου έρωτα χάιδευε τα αυτιά μου. Ερωτεύτηκα εκείνη τη στιγμή -σαν να 'ταν η πρώτη φορά. Ερωτεύτηκα ξανά το φεγγάρι και μ' ερωτεύτηκε κι εκείνο, λούζοντας με με λίγο παραπάνω φως. Έμοιαζε σαν να ανέβηκε λίγα εκατοστά πιο ψηλά στον ουρανό, μόνο και μόνο για να με κοιτάει κατάματα.
Στη μοναξιά εκείνης της πανσελήνου, η πρόζα του επόμενου τραγουδιού χαράχτηκε στην καρδιά μου "I was going to be the other woman. Who belonged to no one. Who belonged to everyone". Ίσως και να 'ναι έτσι. Τα πλάσματα της νύχτας να ανήκουν μόνο στο φεγγάρι...

6 σχόλια:

  1. " Ίσως και να 'ναι έτσι. Τα πλάσματα της νύχτας να ανήκουν μόνο στο φεγγάρι..."
    Πόσο δίκιο έχεις...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι φεγγαρογητεμένοι δεν αλλάζουν φαίνεται...!

      Διαγραφή
    2. Όχι....Όσο υπάρχει φεγγάρι θα μας επηρεάζει

      Διαγραφή
    3. Όσο γη και σελήνη παραμένουν στην ίδια τροχιά, θα σεληνιαζόμαστε κι εμείς...

      Διαγραφή
  2. ποσο πιο υπεροχη μπορεις να γινεις? βασικα ειναι σαν να εισαι μεσα στο μυαλο μου και τρομαζω με το τι μπορει να βρεις εκει :3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι είναι τα σκοτεινά μυαλά...σαν υγρά κελιά σε όλως διόλου διαφορετικές φυλακές, κι όμως μοιάζουν πολύ μεταξύ τους...

      Διαγραφή