Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ν' αγαπώ τον εαυτό μου και να τον μισώ ταυτόχρονα... Έμαθα να κλαίω χωρίς ντροπή και να γελάω με την ψυχή μου... Έμαθα να μη μετανιώνω γι' αυτά που αισθάνθηκα και να μην κοιτάω πίσω γιατί έχανα το δρόμο μπροστά μου... Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ποια είμαι πραγματικά... Ο εαυτός μου ο χειρότερος εχθρός μου και ο φύλακας άγγελος μου...
Δεν είναι τόσο πεζή η καθημερινότητα, όσο την παριστάνουν μερικοί... Φτάνει μια λεπτομέρεια για να μετατραπεί σε γιορτή... Ένα λουλούδι στο κομοδίνο, ένα κερί στο τραπέζι, ένα χαμόγελο πλατύ... Δε φταίει η καθημερινότητα...
Η φαντασία φταίει που δεν την κάνει παρέα.....
ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Those who dream by day are cognizant of many things which escape those who dream only by night - Edgar Allan Poe

Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ

Ποιητικό Έρεβος

Ψάχνοντας παρηγοριά στους στίχους
άθελα μου οδηγήθηκα στην ομοιοκαταληξία.
Ενώ μου έλειψε, δε μπόρεσα να τη μεταχειριστώ.
Έμοιαζε ξένη, ρούχο δανεικό.
Οι στίχοι μου είχαν χάσει τη χάρη τους.
Σκληροί και αδυσώπητοι -σαν εμένα.
Το κάλλος φαντάζει για εκείνους αταίριαστο.
Η σκοτεινή μου ψυχή
σαν σκιά αγκαλιάζει το κείμενο.
Το χέρι απλώς εκτελεί εντολές.
Ούτε φεγγάρι, ούτε μουσική.
Τίποτα δε μπορεί να μαλακώσει μια αποξενωμένη ψυχή.
Αυτή είναι η μετάβαση
στη μαύρη ποίηση
στον καταραμένο ποιητή.
Ο καταραμένος ποιητής έγινα εγώ...

2 σχόλια: