Τη μέρα που σε γνώρισα...

Τη μέρα που σε γνώρισα
φώτισε ο κόσμος γύρω μου.
Έμοιαζες σαν να ξεπήδησες από ένα παλιό μου όνειρο.

Ποτέ μου δεν αντίκρυσα μια οπτασία τόσο αληθινή.
Σαν να σταμάτησε εκείνη τη στιγμή ο χρόνος·
σαν να υπήρχαμε για λίγο στον κόσμο μόνο εγώ κι εσύ.

Στο βλέμμα σου είδα για λίγο τον Παράδεισο.
Η φωνή σου έφτανε στ' αυτιά μου σαν μουσική.
Το χαμόγελο σου ξεθώριασε όλα τα χρώματα του κόσμου γύρω του.
Το άγγιγμα σου μαγικό·
δεν ήθελα εκείνη η χειραψία να τελειώσει ποτέ.

Δεν χρειάστηκε να σε γνωρίσω.
Σε ήξερα από πάντα.
Ανάμεσα σε χίλιους ανθρώπους πάλι θα σε αναγνώριζα
από τη λάμψη των ματιών σου.

Δεν ήταν κεραυνοβόλος έρωτας.
Ένιωσα σαν να γνωριζόμασταν από καιρό.
Σαν χρόνια να περιμέναμε ο ένας τον άλλον.
Πότε θα συναντιόμασταν σε ένα σταυροδρόμι της ζωής.

Κλείνω τα μάτια και σ' ονειρεύομαι.
Είσαι εσύ μόνη σκέψη μου κι ελπίδα.
Σαν να μη μπορεί ο νους μου να σχηματίσει άλλη μορφή
παρά μόνο τη δική σου.

Δεν μου έκλεψες την καρδιά,
ούτε στη χάρισα.
Ήταν δικαιωματικά δική σου.
Σου άνηκε από πάντα κι ας έκανα καιρό να το μάθω.