Αγαπώ το ξενύχτι, το ποτό και το τσιγάρο. Τις μικρές δόσεις θανάτου που μου υπενθυμίζουν ότι είμαι ακόμη ζωντανή. Αγαπώ το τίποτα, γιατί με βοηθά να αισθάνομαι "κάτι". Υπάρχω ή όχι; Ζω ή πέθανα; Κατά βάθος το ξέρω, οι απαντήσεις βρίσκονται μέσα μου. Θέλω, όμως, στ' αλήθεια να τις βρω; Αγαπώ τα πανσέληνα βράδια, μα πιο πολύ αγαπώ τα άδεια φεγγάρια, γιατί μου θυμίζουν εμένα. Σαν απογοητευμένα "Σ' αγαπώ" που έμειναν μισά και υψώθηκαν στο ουράνιο στερέωμα να μας θυμίζουν την έλλειψη τους. Θέλω να κατηγορήσω κάποιον για τη δική μου κατάντια, για το δικό μου απύθμενο κενό · δεν φταίει, ωστόσο, κανείς γι' αυτό που νιώθουμε μέσα μας. Κι όσοι μας αγαπούν στ' αλήθεια θα πρέπει να μας αγαπούν γι' αυτό που πραγματικά είμαστε. Να μας αγαπούν με όλα μας τα κενά και για όλα μας τα μειονεκτήματα...
"Φόρεσα τη μάσκα μου ξανά. Έγινα πάλι εκείνη η ανέκφραστη μαριονέτα."
ΑπάντησηΔιαγραφή<3
Αυτό είναι από τα πιο πρόσφατα κομμάτια που έχω γράψει, το φετινό χειμώνα. Ήμουν εγώ η ίδια σε περίεργη φάση όταν το έγραφα, γι' αυτό -παρόλο που είναι μικρούλι- το αγαπώ πολύ..
ΔιαγραφήΧαίρομαι που σου άρεσε <3
Παρόλο που είναι μικρούλι αποδίδει τόσα πολλά!!! Και αυτό το κάνει και ξεχωριστό <3
ΔιαγραφήΗ αλήθεια είναι ότι εκείνη τη στιγμή προσπάθησα να χωρέσω τόσα πολλά σωρευμένα συναισθήματα μέσα σε λίγες γραμμές, απλά και μόνο για να τα πετάξω από μέσα μου
ΔιαγραφήKαι το αποτέλεσμα είναι πανέμορφο! <3
ΔιαγραφήΠολυ ομορφα και γεματα συναισθηματα οσα μοιραστηκες μαζι μας εδω σημερα! Ομολογω πως το Αγαπης Συνθηματα το ξεχωρισα ιδιαιτερα, για την τρυφεροτητα αλλα και την αληθεια του. Φιλια!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣ' ευχαριστώ πολύ γλυκιά μου πεταλούδα για τα καλά σου λόγια! Φιλάκια
Διαγραφή