Ανέκφραστη Μαριονέτα
Εκείνη τη μέρα μου μίλησε ο καθρέφτης.
Κοίταξα το μαύρο ρυάκι που αυλάκωνε το μάγουλό μου. «Πρέπει να βγάλουν επιτέλους μια μάσκαρα 'όχι πια δάκρυα'», σκέφτηκα, και με μια αποφασιστική κίνηση έσβησα από το πρόσωπό μου το θρασύ δάκρυ, το κρυφό συναίσθημα που δεν κατάφερα να συγκρατήσω.
Φόρεσα τη μάσκα μου ξανά. Έγινα πάλι εκείνη η ανέκφραστη μαριονέτα.
"Φόρεσα τη μάσκα μου ξανά. Έγινα πάλι εκείνη η ανέκφραστη μαριονέτα."
ΑπάντησηΔιαγραφή<3
Αυτό είναι από τα πιο πρόσφατα κομμάτια που έχω γράψει, το φετινό χειμώνα. Ήμουν εγώ η ίδια σε περίεργη φάση όταν το έγραφα, γι' αυτό -παρόλο που είναι μικρούλι- το αγαπώ πολύ..
ΔιαγραφήΧαίρομαι που σου άρεσε <3
Παρόλο που είναι μικρούλι αποδίδει τόσα πολλά!!! Και αυτό το κάνει και ξεχωριστό <3
ΔιαγραφήΗ αλήθεια είναι ότι εκείνη τη στιγμή προσπάθησα να χωρέσω τόσα πολλά σωρευμένα συναισθήματα μέσα σε λίγες γραμμές, απλά και μόνο για να τα πετάξω από μέσα μου
ΔιαγραφήKαι το αποτέλεσμα είναι πανέμορφο! <3
ΔιαγραφήΠολυ ομορφα και γεματα συναισθηματα οσα μοιραστηκες μαζι μας εδω σημερα! Ομολογω πως το Αγαπης Συνθηματα το ξεχωρισα ιδιαιτερα, για την τρυφεροτητα αλλα και την αληθεια του. Φιλια!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣ' ευχαριστώ πολύ γλυκιά μου πεταλούδα για τα καλά σου λόγια! Φιλάκια
Διαγραφή