Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ν' αγαπώ τον εαυτό μου και να τον μισώ ταυτόχρονα... Έμαθα να κλαίω χωρίς ντροπή και να γελάω με την ψυχή μου... Έμαθα να μη μετανιώνω γι' αυτά που αισθάνθηκα και να μην κοιτάω πίσω γιατί έχανα το δρόμο μπροστά μου... Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ποια είμαι πραγματικά... Ο εαυτός μου ο χειρότερος εχθρός μου και ο φύλακας άγγελος μου...
Δεν είναι τόσο πεζή η καθημερινότητα, όσο την παριστάνουν μερικοί... Φτάνει μια λεπτομέρεια για να μετατραπεί σε γιορτή... Ένα λουλούδι στο κομοδίνο, ένα κερί στο τραπέζι, ένα χαμόγελο πλατύ... Δε φταίει η καθημερινότητα...
Η φαντασία φταίει που δεν την κάνει παρέα.....
ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Those who dream by day are cognizant of many things which escape those who dream only by night - Edgar Allan Poe

Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2015

La vie en rose...

Ζωή σαν τριαντάφυλλο
θα έπρεπε να ήταν το όνομα της αγάπης.

Σε χαϊδεύει με το άνθος της.
Σε ραπίζει με αγκάθια.

Γλυκιά και πικρή
ταυτόχρονα.

Όνειρο απατηλό.
Οπτασία
για λίγους.
Φως·
και σκοτάδι συχνά...

Μα η στιγμή εκείνη
η μαγική·
η στιγμή που η αγάπη
σε ραίνει
με ροδοπέταλα.

Εκείνη μονάχα η στιγμή
αξίζει για όλα όσα πέρασες.
Ξεχνάς τα πάντα.
Μοιάζει
εκείνη η στιγμή
σαν να διαρκεί
μία αιωνιότητα.

Αφήνεσαι να σε τυλίξει
η γλυκιά ευωδία
του ρόδου.

Ξεχνάς ότι θα περάσεις την υπόλοιπη ζωή σου στα αγκάθια...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου