Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ν' αγαπώ τον εαυτό μου και να τον μισώ ταυτόχρονα... Έμαθα να κλαίω χωρίς ντροπή και να γελάω με την ψυχή μου... Έμαθα να μη μετανιώνω γι' αυτά που αισθάνθηκα και να μην κοιτάω πίσω γιατί έχανα το δρόμο μπροστά μου... Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ποια είμαι πραγματικά... Ο εαυτός μου ο χειρότερος εχθρός μου και ο φύλακας άγγελος μου...
Δεν είναι τόσο πεζή η καθημερινότητα, όσο την παριστάνουν μερικοί... Φτάνει μια λεπτομέρεια για να μετατραπεί σε γιορτή... Ένα λουλούδι στο κομοδίνο, ένα κερί στο τραπέζι, ένα χαμόγελο πλατύ... Δε φταίει η καθημερινότητα...
Η φαντασία φταίει που δεν την κάνει παρέα.....
ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Those who dream by day are cognizant of many things which escape those who dream only by night - Edgar Allan Poe

Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2015

Ρέκβιεμ για έναν έρωτα

Στις νύχτες με τη μαγική θέα
και στα άδεια μπαλκόνια.

Στις σκιές του δρόμου
και σ' εκείνο το ραγισμένο μάρμαρο.

Στα φύλλα που χορεύουν απαλά
με το άγγιγμα του ανέμου.

Και στο φεγγάρι·
το λάβαρο του ανυπεράσπιστου έρωτα.

    ***

Μισή αλήθεια
κερνάει η νύχτα απόψε...

Ίσως και να 'ναι ο έρωτας.
Κατατρεγμένος, αποδιωγμένος, ερημωμένος.

    ***

Κρύο στην ψυχή
και στο σώμα.

Μεγάλες ώρες και μεγάλες στιγμές
-πού χάθηκε το όνειρο απόψε;

    ***

Ρυάκι κόκκινο
βαμμένο με αίμα
ενός έρωτα που ξεψύχησε
από το δηλητηριασμένο, εκείνο, βέλος...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου