Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ν' αγαπώ τον εαυτό μου και να τον μισώ ταυτόχρονα... Έμαθα να κλαίω χωρίς ντροπή και να γελάω με την ψυχή μου... Έμαθα να μη μετανιώνω γι' αυτά που αισθάνθηκα και να μην κοιτάω πίσω γιατί έχανα το δρόμο μπροστά μου... Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ποια είμαι πραγματικά... Ο εαυτός μου ο χειρότερος εχθρός μου και ο φύλακας άγγελος μου...
Δεν είναι τόσο πεζή η καθημερινότητα, όσο την παριστάνουν μερικοί... Φτάνει μια λεπτομέρεια για να μετατραπεί σε γιορτή... Ένα λουλούδι στο κομοδίνο, ένα κερί στο τραπέζι, ένα χαμόγελο πλατύ... Δε φταίει η καθημερινότητα...
Η φαντασία φταίει που δεν την κάνει παρέα.....
ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Those who dream by day are cognizant of many things which escape those who dream only by night - Edgar Allan Poe

Κυριακή, 21 Ιουνίου 2015

(Απόσπασμα)

« Είναι εύκολο να γοητεύσεις κάποιον αγγίζοντας τον. 
Η πρώτη επαφή έχει μια ανεξήγητη μαγεία. Ρίγη κατακλύζουν το κορμί σου, καθώς τα ερωτικά μηνύματα ταξιδεύουν μέσα από τους νευρώνες με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Τρέχουν να κατακτήσουν το μυαλό σου, την καρδιά σου.  
Πλημμυρίζεις από επιθυμία. Το δέρμα σου και το δέρμα του ερωτοτροπούν και πριν το καταλάβεις η σαρκική έλξη είναι ισχυρότερη από τη βαρύτητα.  
Όχι, όχι έτσι. Δε θέλω τα εύκολα.  
Το μεγάλο στοίχημα είναι να τον κερδίσω από εδώ που κάθομαι. Ανέπαφα.
Χωρίς να τον σφραγίσω με τα δακτυλικά μου αποτυπώματα. »

Το συγκεκριμένο απόσπασμα ήταν μια έμπνευση της στιγμής, που με συνεπήρε ένα ψυχρό απόγευμα του φετινού χειμώνα. Είναι ένα από τα πολλά αποσπάσματα που γράφω έτσι, χωρίς να γνωρίζω σε ποια απ' τις πολλές ιστορίες -με τις οποίες καταπιάνομαι ανά διαστήματα- θα μπορούσε να "κουμπώσει". Το ταίριασμα γίνεται μονάχα πολύ αργότερα, όταν μια άλλη έμπνευση γεννά μια ανάγκη για κάποιο μονόλογο ή κάποια "ιδιαίτερη" φράση, καταλήγοντας έτσι να ψάχνω τα "drafts" που έχω καταχωνιάσει στα post it του laptop μου και τα οποία περιμένουν καρτερικά τη στιγμή της αξιοποίησής τους. 
Γιατί επέλεξα να δημοσιεύσω έτσι, ανώνυμο, έναν από τους "παραμένοντες" τη λίστας αναμονής; Δε γνωρίζω ούτε κι εγώ να σας πω την αιτία αυτής μου της παρόρμησης. Απλά κάτι μέσα μου μ' έσπρωξε να το κάνω. Όσο για το σε ποια ιστορία θα καταλήξει; Ας πούμε ότι έχω καταφέρει να περιορίσω τους υποψηφίους σε δύο(θέλω να ελπίζω). Θα δούμε. 
Εγώ ό,τι μου πει η Μούσα μου κάνω. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου