Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ν' αγαπώ τον εαυτό μου και να τον μισώ ταυτόχρονα... Έμαθα να κλαίω χωρίς ντροπή και να γελάω με την ψυχή μου... Έμαθα να μη μετανιώνω γι' αυτά που αισθάνθηκα και να μην κοιτάω πίσω γιατί έχανα το δρόμο μπροστά μου... Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ποια είμαι πραγματικά... Ο εαυτός μου ο χειρότερος εχθρός μου και ο φύλακας άγγελος μου...
Δεν είναι τόσο πεζή η καθημερινότητα, όσο την παριστάνουν μερικοί... Φτάνει μια λεπτομέρεια για να μετατραπεί σε γιορτή... Ένα λουλούδι στο κομοδίνο, ένα κερί στο τραπέζι, ένα χαμόγελο πλατύ... Δε φταίει η καθημερινότητα...
Η φαντασία φταίει που δεν την κάνει παρέα.....
ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Those who dream by day are cognizant of many things which escape those who dream only by night - Edgar Allan Poe

Κυριακή, 21 Ιουνίου 2015

Γένος Ανυπεράσπιστο

Γεννήθηκα χωρίς να με ρωτήσουν.
Επάγγελμα, γυναίκα·
μητέρα, ζωή.
Μαλλιά και μάτια καστανά
κι ένα σώμα που δεν μου άνηκε ποτέ.

Σε αυτήν την ύπαρξη
χρέωσαν αμαρτία και ψευτιά.
Καταδικασμένη να σέρνω
το φορτίο της μοίρας.
Με βήματα βαριά να παραδώσω
τη σκυτάλη
στην επόμενη
σαν φτάσω στο τέλος της ζωής μου.

Αιχμάλωτη σε μια ζωή που δεν διάλεξα.
Αδικημένη·
πάντα
και παντού.
Αόρατη στο πλήθος.
Μόνη στη ζωή.
Βυθίζομαι...

Ατελέσφορες προσπάθειες
να αναδυθώ από το έρεβος
της γυναικείας ύπαρξης.
να αναστηθώ από τις στάχτες μου.
να εισπνεύσω τον άνεμο της αλλαγής.

Ικμάδες ζωής
γλιστρούν
από τα χέρια μου·
και χάνονται...
Περνώ στη λήθη.

Η αιωνιότητα θέλησε να γίνω αυτό που πάντα μισούσα:
γένος ανυπεράσπιστο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου