Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΝΥΚΤΟΣ

Τα πρώτα πέντε λεπτά

Η ζωή αξίζει για πέντε λεπτά μονάχα... Για εκείνο το μαγικό πεντάλεπτο, μόλις ξυπνάς μετά από ένα όμορφο όνειρο. Εκείνες τις πολύτιμες στιγμές που δεν έχεις ξεχωρίσει ακόμη τι είναι πραγματικότητα και τι φαντασία.

Αγαπώ ιδιαίτερα τις νύχτες όταν στον ύπνο μου με επισκέπτονται άνθρωποι που δεν βρίσκονται στη ζωή μου πια. Λατρεύω εκείνο το πρωινό ξύπνημα με θρησκευτική ευλάβεια. Εκείνα τα πρώτα πέντε λεπτά, την ουτοπία του αγουροξυπνημένου νου. Τη μακαριότητα της άγνοιας. Το μαγικό μεταίχμιο ανάμεσα στον κόσμο των ονείρων και τη ζοφερή πραγματικότητα, την πικρή αλήθεια που πρέπει ν' αντιμετωπίσεις. Εκείνο το πεντάλεπτο που όλα ακόμη φαντάζουν πιθανά. 
Το στιγμιότυπο κατά το οποίο νιώθεις την παρουσία τους ακόμη στη ζωή σου.

«Είναι ακόμη εδώ, όλα καλά, δεν είμαι δυστυχισμένη, όχι...»
Μα μέχρι να σκεφτείς τις λιγοστές τούτες λέξεις είναι αργά. Η λογική έχει μπει σε λειτουργία ξανά. Η αλήθεια χαρακώνει το νου σου πάλι αλύπητα· είναι το καθημερινό σας τελετουργικό. Η οπτασία διαλύεται, η απουσία εδραιώνεται. Μόνη. Ξανά. Για πάντα.

Σχόλια

  1. "«Είναι ακόμη εδώ, όλα καλά, δεν είμαι δυστυχισμένη, όχι...»
    Μα μέχρι να σκεφτείς τις λιγοστές τούτες λέξεις είναι αργά. Η λογική έχει μπει σε λειτουργία ξανά. Η αλήθεια χαρακώνει το νου σου πάλι αλύπητα· είναι το καθημερινό σας τελετουργικό. Η οπτασία διαλύεται, η απουσία εδραιώνεται. Μόνη. Ξανά. Για πάντα."

    Συγκινητικό Λιζάκι <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι κάτι που όλοι το έχουμε ζήσει καλή μου...

      Διαγραφή
    2. Δυστυχώς έτσι είναι....

      Είναι πραγματικά πολύσυγκινητικό...

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δέκα τοις εκατό

«Ο άνθρωπος χρησιμοποιεί μόνον το δέκα τοις εκατό των δυνατοτήτων του εγκεφάλου του. Συγκρατήστε αυτήν την πληροφορία, θα σας χρειαστεί αργότερα». Με αυτά τα λόγια την υποδέχτηκε η δόκτωρ Περνέλ στο γραφείο της. Η κυρία Έβανς την παρακολουθούσε με καχυποψία. Δεν ήταν μονάχα η ριζοσπαστική κλινική έρευνα, στην οποία δέχτηκε να λάβει μέρος, που την τρόμαζε. Περισσότερο δυσκολευόταν να εμπιστευτεί τη νεαρή γυναίκα απέναντι της. Ήταν εκ φύσεως επιφυλακτική απέναντι σε επιστήμονες με ηλικία αντιστρόφως ανάλογη με τα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά τους επιτεύγματα. Δεν καταλάβαινε πώς ένα παιδί, που βρισκόταν στο πανεπιστήμιο πριν από μερικά χρόνια, θα μπορούσε να επιτύχει εκεί που απέτυχαν επιστήμονες που κουβαλούν δεκαετίες εμπειρίας και μελέτης. Η Νικόλ Περνέλ ήταν διδάκτωρ στο πεδίο της Νευροεπιστήμης και διευθύντρια του τμήματος Νευροβιολογίας του κέντρου βιοϊατρικής έρευνας Ρ.Α.Κ. Στα 35 της χρόνια είχε ήδη ένα βιογραφικό που θα ζήλευαν πολλοί συνάδελφοι της. Φυσικά, δε θα είχε καταφ

Διαθήκη

Στο τέλος της ζωής μου μέλλει να φτάσω όπως ήρθα γυμνή από ρούχα και υλικές ευτυχίες. Υπόλογη στον αδέκαστο εφοριακό της μοίρας αμείλικτος κοστολογεί τη ζωή μου. Τα χαρτιά μου θα κληθώ να παραδώσω. Κλείσιμο επιχείρησης- αναπόφευκτη συνταξιοδότηση. Τίτλους ιδιοκτησίας και τεκμήρια. Υπεύθυνες δηλώσεις ανευθυνότητας. Τα έργα μου, τα μη πραχθέντα και μια καρδιά πάντοτε αυθαίρετη. Κληροδοτήματα αναμνήσεων και ένα καταπίστευμα αγάπης επιτόκισμα που μου εναπέθεσαν έρωτες ημιυπαίθριοι πριν γκρεμιστούν συθέμελα. Τι μου ανήκει; Τι μου χαρίστηκε; Άραγε η ζωή μου άνηκε ποτέ; Ψευδαίσθηση ιδιοκτησίας σε μια διαθήκη αδειανή. 04/11/2019