Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ν' αγαπώ τον εαυτό μου και να τον μισώ ταυτόχρονα... Έμαθα να κλαίω χωρίς ντροπή και να γελάω με την ψυχή μου... Έμαθα να μη μετανιώνω γι' αυτά που αισθάνθηκα και να μην κοιτάω πίσω γιατί έχανα το δρόμο μπροστά μου... Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ποια είμαι πραγματικά... Ο εαυτός μου ο χειρότερος εχθρός μου και ο φύλακας άγγελος μου...
Δεν είναι τόσο πεζή η καθημερινότητα, όσο την παριστάνουν μερικοί... Φτάνει μια λεπτομέρεια για να μετατραπεί σε γιορτή... Ένα λουλούδι στο κομοδίνο, ένα κερί στο τραπέζι, ένα χαμόγελο πλατύ... Δε φταίει η καθημερινότητα...
Η φαντασία φταίει που δεν την κάνει παρέα.....
ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Those who dream by day are cognizant of many things which escape those who dream only by night - Edgar Allan Poe

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Εσύ ο άγνωστος

Σε ποιους κήπους να κοιμάται άραγε
η ηρωική ψυχή σου;
Και ποια μελωδία τη νανουρίζει;


Στο μαγικό πέπλο της Μοίρας
υφασμένο από κύματα και νύχτα
κεντήθηκαν τα ταξίδια σου.
Με δάκρυα και πνιχτές κραυγές
σφυρηλατήθηκε το ξίφος της δόξας.
Άγγιξε το,
σε περιμένει τρανό πεπρωμένο.

Ακουστά σ' έχει η φύση·
το θρόισμα των φύλλων τραγουδάει για σένα
μέρα και νύχτα.
Τα σκυλιά, στο φεγγαρόφως, αλυχτούν για σένα.
Θρηνούν τις μέρες που πήρες το λάθος μονοπάτι.
Που άφησες τις δικές σου στιγμές
να σε προσπεράσουν.
Τα άστρα κοιτούν από ψηλά
περιμένουν τη μέρα που θα αγγίξεις το μεγαλείο
και σύσσωμο το ουράνιο στερέωμα θα σε υμνήσει
με μια πρωτόγνωρη λάμψη.


Θρηνώ τις νύχτες που πέρασαν
και τις μέρες που δεν θα έρθουν ποτέ ξανά.
Θρηνώ για σένα που μιζεριάζεις
στην καθημερινότητα σου.
Άλλος ένας ανώνυμος άνθρωπος μες το πλήθος.
Μια αθόρυβη ύπαρξη στους αιώνες.
Ένα ακόμη πεπρωμένο που έσβησε πριν λάμψει.

2 σχόλια:

  1. χαιρομαι που γραφεις τοσο ομορφα!λυπαμαι που δεν εισαι καλα!μια ζεστη πεταλουδισια αγκαλια σοθ στελνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκιά μου σ' ευχαριστώ πολύ πολύ!
      Φιλάκια

      Διαγραφή