Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ν' αγαπώ τον εαυτό μου και να τον μισώ ταυτόχρονα... Έμαθα να κλαίω χωρίς ντροπή και να γελάω με την ψυχή μου... Έμαθα να μη μετανιώνω γι' αυτά που αισθάνθηκα και να μην κοιτάω πίσω γιατί έχανα το δρόμο μπροστά μου... Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ποια είμαι πραγματικά... Ο εαυτός μου ο χειρότερος εχθρός μου και ο φύλακας άγγελος μου...
Δεν είναι τόσο πεζή η καθημερινότητα, όσο την παριστάνουν μερικοί... Φτάνει μια λεπτομέρεια για να μετατραπεί σε γιορτή... Ένα λουλούδι στο κομοδίνο, ένα κερί στο τραπέζι, ένα χαμόγελο πλατύ... Δε φταίει η καθημερινότητα...
Η φαντασία φταίει που δεν την κάνει παρέα.....
ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Those who dream by day are cognizant of many things which escape those who dream only by night - Edgar Allan Poe

Κυριακή, 26 Μαΐου 2013

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΝΥΚΤΟΣ


Εκείνο το δροσερό βράδυ, μέσα στη θεσπέσια σιγή της νύχτας, είδα όλη μου τη ζωή να περνάει μπροστά από τα μάτια μου. Στην αρχή δειλά, με τη συστολή της πανσελήνου εκείνης της βραδιάς -που σαν παιδί κρυβόταν μέσα στα μαύρα σύννεφα. Ένα ρίγος διαπέρασε όλο μου το είναι· να ήταν άραγε το ψυχρό αεράκι; Αναλογίστηκα όλη μου τη ζωή -τα θέλω, τα πρέπει, τα ναι, τα όχι και τα μη- καθώς παρατηρούσα τους περαστικούς που χάνονταν νωχελικά σε σκοτεινές γωνιές του δρόμου. Κι εκείνη τη στιγμή, λες και μου χαμογέλασε η μούσα μου, το χέρι μου πήρε φωτιά κι άρχισε ν' αποτυπώνει εικόνες στο χαρτί. Όχι με σχήματα, αλλά με λέξεις, άρχισα να γράφω, χωρίς να ξέρω τι. Τα πλάσματα της νύχτας ζούνε στο σκοτάδι -έτσι κι εγώ. Κι εκείνη την έρημη ώρα, σε μια άκρα του τάφου σιωπή, ένιωσα πιο ζωντανή από ποτέ. Κι αυτή ήταν η αλήθεια. Σε μια ψυχρή, νωχελική νύχτα βρήκα το νόημα της ζωής· της ζωής μετά. Κι αν ήμουν στο μεταίχμιο της δικής μου, ήμουν για πρώτη φορά -μετά από καιρό- ήρεμη και κάπου μέσα μου ήξερα πως όλα θα παν καλά. Η νύχτα άπλωνε το βαθύ σκοτάδι της επάνω μου, και κάπως έτσι γίναμε ένα...

6 σχόλια:

  1. Βάλε και μένα στα πλάσματα της νύχτας!
    Ξυπνώ μέσα στην νύχτα για να γράψω... Περίεργο πράγμα, βγάζει πάντα στην επιφάνεια σκέψεις από καιρό χαμένες... <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ κατά ένα τρόπο είμαι "νυχτολούλουδο"

      Διαγραφή
  2. Πλάσμα της νύχτας όσο δεν πάει... Είναι η στιγμή της ημέρας που βγάζεις το πραγματικό σου πρόσωπο στην επιφάνεια...Έτσι νομίζω.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι όμως δεν το έχουν όλοι.. Το βλέπω από κάποιες φίλες μου και απορώ καμιά φορά "μήπως είμαι από άλλο πλανήτη και δεν το ξέρω;"

      Διαγραφή
    2. Όχι συμφωνώ πως δεν το έχουν όλοι.Και εγώ έχω φίλη που δεν είναι νυχτερινός τύπος αλλά αντίθετα ξυπνάει νωρίς τα πρωινά. Η νύχτα με τη μέρα που λέμε.
      Εγώ εκφράζομαι καλύτερα τις νυχτερινές ώρες, έχω περισσότερη έμπνευση αλλά είμαι και πιο ευάλωτη....

      Διαγραφή
    3. Η νύχτα με τη μέρα ακριβώς! χαχαχα
      Έτσι κι εγώ..

      Διαγραφή