Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εν λευκώ

Τι θα έκανες αν σου χάριζα για λίγο την καρδιά μου;
Αν ήταν όλη δική σου, να τη διαχειριστείς όπως νομίζεις εσύ καλύτερα.
Αν σ' εξουσιοδοτούσα εν λευκώ να με φτάσεις στα άκρα.
Αν αφηνόμουν στο ρίσκο της αγάπης σου.
Πώς θα ήταν τα πράγματα τώρα;
Αν σου έστελνα λευκά όνειρα να βάψεις τους τοίχους τους με τα δικά σου χρώματα.
Ποια θα 'ταν αυτά;
Θα φώτιζαν άραγε τη ζωή μου;
Ή θα μου επέστρεφες όνειρα μουντά και γκρίζα, στραγγισμένα από ζωή;
Αν σου έδινα όλη την εξουσία του κόσμου επάνω στην ψυχή μου,
τι θα έκανες;
Θα γινόσουν έρωτας;
Άραγε θα τόλμαγες;
Ή μήπως ζώντας εν λευκώ κι εσύ θα περίμενες επουράνιο σημάδι;

Σχόλια

  1. Θα είχες κουράγιο να "διαχειριστείς" το είναι μου;
    Ή μήπως είμαι δυνατότερη από εσένα τελικά;
    Θα με κρατούσες κοντά σου;
    Ή θα με επέστρεφες σε μια στιγμή θλιμμένη;
    Θα με ελευθέρωνες από το ψέμα μου;
    Ή θα με άφηνες πνιγμένη στην "αλήθεια";
    Θα το άντεχες;
    Ή σαν το τέρας πρόβαλλε θα έφευγες ηττημένος;
    Αλήθεια, θα μπορούσες;
    Η μήπως η αδυναμία μου ήταν για σένα τελικά η λύση;

    Σε φιλώ γλυκά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκιά μου χάρηκα πολύ για την επιστροφή σου κι ακόμη περισσότερο χάρηκα που μετά από καιρό συμπληρώνουμε ξανά η μία αναρτήσεις της άλλης(αναμενόμενο πλέον).
      "Θα με κρατούσες κοντά σου;
      Ή θα με επέστρεφες σε μια στιγμή θλιμμένη;"

      Φιλάκια!

      Διαγραφή
    2. Με κέντρισε τόσο ο τίτλος -για ευνόητους "μποφιλιακούς" λόγους- που δεν μπορούσα να μη γράψω! :)

      Διαγραφή
    3. Κι εγώ για τους ίδιους "μποφιλιακούς" λόγους θέλησα να γράψω τη δική μου εκδοχή του τίτλου :)

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια κακή ιδέα...

Μια κακή ιδέα... Ο έρωτας κι ο θάνατος είναι για τους γενναίους... Μα ήμασταν δειλοί αγάπη μου. Εμείς οι δυο πολεμιστές, σε ανέλπιδη μάχη. Μια καρδιά για λάφυρο. Δεν ήταν έρωτας αυτό που ζήσαμε, ήτανε μια κακή ιδέα. Ο μικρός φτερωτός θεός κοιτούσε αλλού κι εμείς βιαστήκαμε να κάνουμε το λάθος. Αθόρυβα, σαν δυο ύπουλοι εγκληματίες. Θέαμα γελοίο συνάμα και τραγικό. Η μάχη αυτή αέναη, δε σταματά ούτε μετά τη νίκη. Σύντομα έμαθα ότι ο έρωτας δεν έχει νικητή. Κάποιες λέξεις φτιάχτηκαν για να ακούγονται μόνο με τη φωνή σου... Άργησα να το μάθω. Βιάστηκες να το ξεχάσεις. Έτσι αθόρυβα όπως άρχισαν όλα, έτσι ήταν γραφτό να τελειώσουν. Μοίρα; Δεν ξέρω αν πιστεύω στη μοίρα. Φυσικό επακόλουθο θα σου πω. Πάλι δε θα πεις τίποτα. Δεν πειράζει. Έχω συνηθίσει τις σιωπές.. Άλλη μια νύχτα θα μιλώ με σκιές και φαντάσματα. Άλλη μια νύχτα που εσύ δε θα 'σαι εδώ. Άλλη μια νύχτα που σε μισώ. Γιατί δε μ' άφησες να σ' αγαπ...

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΝΥΚΤΟΣ

Αγαπώ το ξενύχτι, το ποτό και το τσιγάρο. Τις μικρές δόσεις θανάτου που μου υπενθυμίζουν ότι είμαι ακόμη ζωντανή. Αγαπώ το τίποτα, γιατί με βοηθά να αισθάνομαι "κάτι". Υπάρχω ή όχι; Ζω ή πέθανα; Κατά βάθος το ξέρω, οι απαντήσεις βρίσκονται μέσα μου. Θέλω, όμως, στ' αλήθεια να τις βρω; Αγαπώ τα πανσέληνα βράδια, μα πιο πολύ αγαπώ τα άδεια φεγγάρια, γιατί μου θυμίζουν εμένα. Σαν απογοητευμένα "Σ' αγαπώ" που έμειναν μισά και υψώθηκαν στο ουράνιο στερέωμα να μας θυμίζουν την έλλειψη τους. Θέλω να κατηγορήσω κάποιον για τη δική μου κατάντια, για το δικό μου απύθμενο κενό ·  δεν φταίει, ωστόσο, κανείς γι' αυτό που νιώθουμε μέσα μας. Κι όσοι μας αγαπούν στ' αλήθεια θα πρέπει να μας αγαπούν γι' αυτό που πραγματικά είμαστε. Να μας αγαπούν με όλα μας τα κενά και για όλα μας τα μειονεκτήματα...