Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ν' αγαπώ τον εαυτό μου και να τον μισώ ταυτόχρονα... Έμαθα να κλαίω χωρίς ντροπή και να γελάω με την ψυχή μου... Έμαθα να μη μετανιώνω γι' αυτά που αισθάνθηκα και να μην κοιτάω πίσω γιατί έχανα το δρόμο μπροστά μου... Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ποια είμαι πραγματικά... Ο εαυτός μου ο χειρότερος εχθρός μου και ο φύλακας άγγελος μου...
Δεν είναι τόσο πεζή η καθημερινότητα, όσο την παριστάνουν μερικοί... Φτάνει μια λεπτομέρεια για να μετατραπεί σε γιορτή... Ένα λουλούδι στο κομοδίνο, ένα κερί στο τραπέζι, ένα χαμόγελο πλατύ... Δε φταίει η καθημερινότητα...
Η φαντασία φταίει που δεν την κάνει παρέα.....
ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Those who dream by day are cognizant of many things which escape those who dream only by night - Edgar Allan Poe

Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2014

Επίγραμμα στη βροχή

Η σκέψη μου επαναστατεί
άγρια και όμορφη με τον τρόπο της.
Άλλα της ζήτησα να κάνει
κι άλλα έγιναν.
Ένα ελεγείο θέλησα να γράψω
για εκείνο το υδάτινο θαύμα
που με αναίδεια χτυπά το παράθυρο μου
και στοιχειώνει τα όνειρα μου.
Είπα πως θα 'ταν εύκολο
-η μούσα δε μου χαμογέλασε.
Κι εγώ εδώ, ξημέρωμα
μαλώνω με τις λέξεις.
Για εκείνη την έμπνευση που δε θέλησε να έρθει.
Για τη φαντασία που τώρα τελευταία καταδικάζω σε θάνατο...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου