Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ν' αγαπώ τον εαυτό μου και να τον μισώ ταυτόχρονα... Έμαθα να κλαίω χωρίς ντροπή και να γελάω με την ψυχή μου... Έμαθα να μη μετανιώνω γι' αυτά που αισθάνθηκα και να μην κοιτάω πίσω γιατί έχανα το δρόμο μπροστά μου... Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ποια είμαι πραγματικά... Ο εαυτός μου ο χειρότερος εχθρός μου και ο φύλακας άγγελος μου...
Δεν είναι τόσο πεζή η καθημερινότητα, όσο την παριστάνουν μερικοί... Φτάνει μια λεπτομέρεια για να μετατραπεί σε γιορτή... Ένα λουλούδι στο κομοδίνο, ένα κερί στο τραπέζι, ένα χαμόγελο πλατύ... Δε φταίει η καθημερινότητα...
Η φαντασία φταίει που δεν την κάνει παρέα.....
ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Those who dream by day are cognizant of many things which escape those who dream only by night - Edgar Allan Poe

Σάββατο, 2 Ιουνίου 2012

In the still of the night..



"Faces in the night"

Ήθελα ν' ανεβάσω κάτι διαφορετικό και μου ήρθε η έμπνευση πριν λίγες μέρες... Αυτή είναι μια συλλογή φωτογραφιών, ένα αφιέρωμα στα άγνωστα πρόσωπα που εμφανίζονται πίσω μας στις φωτογραφίες μας.. Στο συγκεκριμένο "κολλάζ" έκανα απλά μια μικρή επεξεργασία στις φωτογραφίες(χρώμα, σκίαση, περικοπή) σε όλους τους άγνωστους πίσω μου.. Enjoy












2 σχόλια:

  1. Πράγματι....Πόσους ανθρώπους έχουμε "αιχμαλωτίσει" με τις φωτογραφίες μας.... Και πόσοι μας έχουν κάνει το ίδιο στις δικές τους.... Πολλές φορές έχω σκεφτεί σε πόσες όμορφες στιγμές ανθρώπων βρίσκομαι από πίσω... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ το έχω σκεφτεί..είναι αστείο το ότι εμπλεκόμαστε σε ζωές παντελώς αγνώστων με αυτόν τον τόσο απλό και καθημερινό τρόπο..απ' την άλλη έχουμε συνδέσει αγνώστους με αγαπημένες -και μη- στιγμές...

      Διαγραφή