Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ν' αγαπώ τον εαυτό μου και να τον μισώ ταυτόχρονα... Έμαθα να κλαίω χωρίς ντροπή και να γελάω με την ψυχή μου... Έμαθα να μη μετανιώνω γι' αυτά που αισθάνθηκα και να μην κοιτάω πίσω γιατί έχανα το δρόμο μπροστά μου... Μέσα από τις πιο μοναχικές στιγμές μου έμαθα ποια είμαι πραγματικά... Ο εαυτός μου ο χειρότερος εχθρός μου και ο φύλακας άγγελος μου...
Δεν είναι τόσο πεζή η καθημερινότητα, όσο την παριστάνουν μερικοί... Φτάνει μια λεπτομέρεια για να μετατραπεί σε γιορτή... Ένα λουλούδι στο κομοδίνο, ένα κερί στο τραπέζι, ένα χαμόγελο πλατύ... Δε φταίει η καθημερινότητα...
Η φαντασία φταίει που δεν την κάνει παρέα.....
ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Those who dream by day are cognizant of many things which escape those who dream only by night - Edgar Allan Poe

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011

Ο φανταστικός εραστής

Ο φανταστικός εραστής

Η σκέψη μου πετάει σε σένα
που σ' ένιωσα δικό μου
κι όμως δεν σ' είχα ποτέ...

Αυτό που ζήσαμε δεν υπήρξε ποτέ
ήταν ένα όνειρο
κι ομως το ένιωσα τοσο αληθινό

Ένιωσα πράγματα που δεν ήξερα ότι υπήρχαν
Ταξίδεψα με τη σκέψη μου σε μέρη μαγικά
Η καρδιά μου φτερούγισε για σένα, όπως δεν θα φτερουγίσει για κανέναν άλλο

Νόμιζα πλάνη ήταν το όνειρό μου για σένα
Αλλά τελικά μια πλάνη ήταν η ζωή μου πριν σε γνωρίσω
πλάνη και η ευτυχία που νόμιζα ότι ζούσα

Ζούσα σε μία αυταπάτη
Πίστευα ότι τα είχα όλα
Αλλά μου έλειπε το κυριότερο

Η παρουσία σου γέμισε το κενό της καρδιάς μου
κι ας ήταν απουσία
Τα αισθήματα υπήρξαν έστω κι έτσι

Σε φέρνω στο μυαλό μου
Σε ξέρω τόσο καλά
κι όμως δεν μπορώ να σχηματίσω τη μορφή σου

Ίσως γιατί ποτέ δεν υπήρξες
Ίσως γιατί ποτέ δεν ήσουν δικός μου
Ίσως γιατί είσαι ένα ψέμα

Δεν γίνεται όμως να το δεχτώ αυτό
το άτομο που με συγκίνησε πιο πολύ απ' όλους
δεν μπορεί να το φαντάστηκα, το ένιωσα τόσο αληθινό

Δεν γίνεται να το πιστέψω
Δεν θέλω
Και δεν μπορώ

Αν όμως αυτή είναι η αλήθεια;
Πώς μπορώ να τη δεχτώ;
Πώς να προδώσω ένα κομμάτι της καρδιάς μου;

Βαθιά μέσα μου το ξέρω
Τίποτε δεν ήταν αληθινό
Να το πιστέψω όμως δεν θέλω και δεν μπορώ

Πρέπει καποια στιγμή να το δεχτώ
πρέπει ν' αποδεσμευτώ
Την αλήθεια να δω

Πρέπει να σε αφήσω....
Πώς ;
Πώς, όμως, αφήνεις τη ζωή σου;
Πρέπει να πάρω την απόφαση

Είμαι δυνατή και θα τα καταφέρω
Θα κάνω το αδύνατο, δυνατό
Για το καλό μου

Αντίο φανταστικέ μου εραστή
Αντίο μακρινό μου όνειρο
Αντίο μεγάλε μου έρωτα

Σ' αγαπώ

Αυτό το ποίημα το έγραψα ταυτόχρονα με μία απ' τις ιστορίες που γράφω... Υποτίθεται ότι το γράφει η πρωταγωνίστρια της ιστορίας... Κάποια στιγμή ίσως μιλήσω και για την ίδια την ιστορία...
Καληνύχτα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου