ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ

Ποιητικό Έρεβος

Ψάχνοντας παρηγοριά στους στίχους
άθελα μου οδηγήθηκα στην ομοιοκαταληξία.
Ενώ μου έλειψε, δε μπόρεσα να τη μεταχειριστώ.
Έμοιαζε ξένη, ρούχο δανεικό.
Οι στίχοι μου είχαν χάσει τη χάρη τους.
Σκληροί και αδυσώπητοι -σαν εμένα.
Το κάλλος φαντάζει για εκείνους αταίριαστο.
Η σκοτεινή μου ψυχή
σαν σκιά αγκαλιάζει το κείμενο.
Το χέρι απλώς εκτελεί εντολές.
Ούτε φεγγάρι, ούτε μουσική.
Τίποτα δε μπορεί να μαλακώσει μια αποξενωμένη ψυχή.
Αυτή είναι η μετάβαση
στη μαύρη ποίηση
στον καταραμένο ποιητή.
Ο καταραμένος ποιητής έγινα εγώ...